زیرنویس که تنها چیزیه که باعث میشه من از این فیلم های خارجی سر در بیارم…چند روز پیش هم تو مدرسه یه فیلم گزاشتیم دیدیم زیرنویسش مشکل داره و ما هم هیچ چیزی ازش نفهمیدیم.تصمیم گرفتم تا مطلب فراگیری به خاطر دوست خوبم پدرام درباره زیر نویس براتون بگزارم !!

ادامه نوشته

شاید بتونم بگم این قسمت سایت یکی از دوست داشتنی ترین قسمت های سایته …. پس میریم که داشته باشیم قسمت 6 رو —>

معلمه میاد هر هفته امتحان میگیره … هفته اول درس 1-8 … هفته دوم 1-16 …. هفته سوم 1-24 …می خوام بگم مرد مومن خوب اون 8 تای اول رو خوندیم چرا دوباره ؟! تازه اسمش هم میزاره طرح پوششی :دی …………زندگی ما داریم؟!

به معلمه میگن آقا شما از این کتابای کمک آموزشی کپی می کنید …. میگه نه اونا از من کپی می کنند )) !!! …………زندگی ما داریم؟!

اندازه سن طرف نشستم پای نت بعد طرف به من میگه نمی تونی قالب وردپرس بسازی …………زندگی ما داریم؟!

دو فصل آخر ادبیات رو تو یه روز تموم کردیم …………زندگی ما داریم؟!

یارو سوالای سوم راهنمایی رو میاد از ما که سوم دبیرستانیم امتحان می گیره …………زندگی ما داریم؟!

یه فایل 700 مگی رو دو بار دانلود کردم …………زندگی ما داریم؟!

نشستیم یه مشت درس اختصاصی رو خوندیم خوب گرفتیم مامان بابامون احد گیر دادن به درس عربیمون که گند زدیم … حالا معلمه هم هی به رومون میارن …………زندگی ما داریم؟!

درس رو نخوندیم سر کلاس بلند یه سوال معلم رو جواب دادیم همه میگن خوب فهمیدیم بلدی …………زندگی ما داریم؟!

میگن تست نزدن هنره …. اگه انجوری باشه من هنرمندترین فرد عالمم :دی …………زندگی ما داریم؟! (خوب بگین تست وقت گیر نزدن هنره !!)

به سراغ من اگر می‌آیید،
پشت هیچستانم.
پشت هیچستان جایی است.
پشت هیچستان رگ‌های هوا، پر قاصدهایی است
که خبر می‌آرند، از گل واشده دورترین بوته خاک.
روی شن‌ها هم، نقش‌های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح
به سر تپه معراج شقایق رفتند.
پشت هیچستان، چتر خواهش باز است:
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،
زنگ باران به صدا می‌آید.
آدم این‌جا تنهاست
و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است.
به سراغ من اگر می‌آیید،
نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

شادبودن هنر است،

بشکفد بارِ دگر لاله ی رنگین مراد،

غنچه ی سرخ فروبسته ی دل باز شود،

من نگویم که بهاری که گذشت آید باز،

روزگارِ که به سر آمده آغاز شود،

روزگارِ دگری است،

و بهاران دگر،

شادبودن هنر است،

شادکردن هنرِ والاتر !

لیک هرگز، نپسندیم به خویش،

که چون یک شکلک بیجان شب و روز،

بیخبر از همه خندان باشیم،

بی غمی عیب بزرگیست،

که دور از ما باد !

کاشکی آیینه ای بود،

درونبین که در او،

خویش را میدیدیم،

آنچه پنهان بود، آیینه ها میدیدیم،

میشدیم آگه از آن،

نیروی پاکیزه نهاد،

که به ما،

زیستن آموزد و جاویدشدن،

پیک پیروزی و امید شدن،

شادبودن هنر است،

گر به شادی تو دلهای دگر باشد شاد،

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندیِ ماست،

هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود،

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

“ژاله اصفهانی”

وقتی که بچه بودم اینقدر دوست داشتم چیزایی که بقیه درست میکنن خراب کنم یا برم اسباب بازی هامو باز کنم با پیچ گوشتی و دل و رودشو بریزم بیرون!

دیروز یه بازی دیدم که توش ساختمون داره باید بزنی ساختمونو خراب که خیلی کیف میده … همین دیشب تا آخرش رو رفتم واسه شما ها هم گذاشتم بازی کنید … ولی در عین حال بازی فکری هم هست !!

ادامه نوشته